Deze geelkoperen handen worden "De Zelfgave" genoemd en zijn een realisatie van Simon Lewi. Het monument bestaat uit twee handen, de ene hoger en flink gestrekt, de andere lager en gebogen: als het ware hulp en steun zoekend. Het is een zwakke hand die steun zoekt bij een sterke hand of juister: een zwakke, hulpbehoevende mens die steun zoekt bij een sterkere mens.

Het kunstwerk verwijst enerzijds naar het leven van Pater Damiaan, die zichzelf gegeven heeft aan de melaatsen van Molokaï. Hij was de sterke en gezonde steun en toeverlaat voor de melaatsen die door iedereen verlaten waren.
Anderzijds staat het ook symbool voor de inhoud van het werk dat in het Geriatrisch Centrum gebeurt. Er worden mensen opgenomen die hulp en steun behoeven omdat ze zich wegens ouderdom zelf niet meer kunnen behelpen. Ze komen hun steun zoeken bij sterke, jonge en bekwame mensen zoals dokters, verpleegkundigen, ...

Pater Damiaanstraat
3120 Tremelo

De classicistische kerk Onze-Lieve-Vrouw van Bijstand is van baksteen met zandsteenversiering. Ze heeft drie beuken, een ingebouwde westertoren en een recht afgesloten koor.

Men gebruikte voor de kerk materiaal van drie kapellen (Veldonk, Kruis en Ninde), die in 1781 gesloopt werden en door kleinere brouwsels vervangen werden. Het meubilair is overwegend laat 18e eeuws. Het hoofdaltaar is afkomstig Kartuis van Leuven. Het orgel is sinds 1981 beschermd.

Het 16e eeuwse beeld van Onze-Lieve-Vrouw is een onderdeel van een calvariegroep. Sint-Augustinus en Sint-Norbertus dateren uit de late 17e eeuw. De schilderijen Heilige Familie met Anna, Joachim, Sint-Lucia en de Pestheiligen zijn van omstreeks 1700. Sint-Jan op Patmos door Gilles Smeyers van Antwerpen is laat 18e eeuws. Jeroen De Bruycker ontwierp omstreeks 1969 de kruisweg in naaldwerk op doek.

In de doopkapel werd in 1840 Pater Damiaan gedoopt. Je vindt er een houten standbeeld van de heilige man.

Astridstraat 2
3120 Tremelo

In de dorpskern van Baal staat de driebeukige neogotische Sint-Annakerk, opgetrokken in baksteen. Ze heeft een koor, een houten tongewelf en een westelijke toren met beiaard, wat uitzonderlijk is voor een dorp.

Ze werd gebouwd in 1893 - 1894 naar een ontwerp van architect Alexander Van Arenbergh. Inrichtingen en meubilair zijn overwegend neogotisch. De mooie barokspreekstoel van 1634, met een afbeelding van Sint-Job, is afkomstig van Wezemaal. De marmeren doopvont en het witstenen hoogaltaar dateren uit de 19e eeuw. Het dienstaltaar is in 1970 gemaakt met panelen van de voormalige neogotische communiebank van omstreeks 1895.

De beiaard van 1895, een zeldzaamheid voor een parochiekerk, heeft dertien klokken en werd aan de kerk geschonken door de Mechelse klokkengieter en torenuurwerkmaker Edward Michiels, geboren in Baal. 

Emile Lorenz, een Brussels architect, besloot om op deze plaats een belofte na te komen. Zijn verhaal heeft iets van een sprookje.
Het is nog volop oorlog in 1944, wanneer deze man de belofte doet om een kapel op te richten ter ere van O.L.-Vrouw, meer bepaald van de Dame die in 1917 in het Portugese Fatima aan enkele kinderen was verschenen. Intussen is Fatima reeds lang tot het Portugese Lourdes uitgegroeid en wordt het jaarlijks door een massa pelgrims bezocht. Emile Lorenz was één onder hen. Hij is sterk onder de indruk en is van mening dat de beste bescherming van zijn familie tegen de oorlogsgruwelen een belofte is om de boodschap van O.L.-Vrouw van Fatima uit te dragen, ondermeer door de oprichting van een bidplaats.

De man wil zijn belofte tegen elke prijs waarmaken. De kapel moet er komen, zelfs al zal hij dit helemaal met eigen middelen moeten doen. Hij heeft het geluk over een degelijke spaarpot te beschikken. Toch stoot hij op een aantal onverwachte problemen. Het einde van de oorlog gaat gepaard met een blokkade van het geld. Zo moet hij weer van nul beginnen. Hij besluit een vzw op te richten met de belofte van de bouw als grondslag. In 1950 is het perceel grond eigendom van de vzw.

Weinigen weten dat het beeld van Fatima, dat het heiligdom siert, een werk is van de Tremelose beeldhouwer Jan Boedts.

Tegenwoordig is Fatima niet meer uit Tremelo weg te denken. Een jaarlijks hoogtepunt is de openluchtmisviering van de parochie.

In 1782 werd in het centrum van Tremelo de pastorie opgericht in zijn typische Norbertijnenstijl.

Dit gebouw bevond zich centraal in een grote, ommuurde tuin met aan de straatkant een monumentale rondbooginrijpoort. met aan weerszijden daarvan stallen, een koetshuis en schuurtjes. De muur en de poort zijn spijtig genoeg al lang verdwenen en de tuin werd nu het gemeenteplein.

Boven de ingangsdeur bevindt zich het wapen van Simon Wouters. Het was de gewoonte dat de abtbouwer het daar liet aanbrengen. De pastorie bleef bewoond tot 1967. Nadien verviel het gebouw zienderogen, totdat in 1976 de restauratie werd aangevat. In 1978 werd de oude pastorie het gemeentehuis van Tremelo.

Veldonkstraat 1
3120 Tremelo

Texax City was de naam van het voormalige Amerikaanse paviljoen op de wereldtentoonstelling te Brussel in 1958. Het werd na de Expo naar Tremelo overgebracht.

Ieder jaar wordt er in Texas City een country bijeenkomst georganiseerd.

Basdongenstraat 3
3120 Tremelo
tel. 016 53 41 26